اين روزها جق جق جقجقه ي قانون گوشها را دارد كر ميكند ، راديو ، تلويزيون ، روزنامه ها و وبلاگها همه و همه از سياسيون تا مردم عادي از رهبران تا چماق بدستان همگي يكصدا فرياد قانون ، قانوني ، قانون مداري را سر ميدهند ، حتم دارم اين روزها كتاب قانون پر فروش ترين كتاب دنياست . اگر خوب به صحنه هاي اعتراضات نگاه كنيد متوجه خواهيد شد كه چرا اين روزها چماق داران و باطوم بدستان تنها با يكدست به مردم حمله ميكنند ؟ چون در دست ديگرشان كتاب قانون را دارند و همزمان با ضرب و شتم مردم مشغول  مطالعه ي موارد قانوني عمل خويش هستند تا بدانند براي خفه كردن يك فرياد مجار به زدن چند ضربه  هستند . سياسيون هم دائما" قانون را به رخ معترضين ميكشند و از آنها بصورت قانوني درخواست مي كنند كه حقي را كه غير قانوني از آنها گرفته شده دقيقا" از طريق مراجع قانوني پيگيري نمايند وگر نه طبق قانون با آنها برخورد خواهد شد . در اين بين سبزينه پوشاني كه مظلومانه مورد بي قانوني قرار گرفته اند با پس گردني مجبور به  اجراي ظالمانه ي قانون شده اند . قانون اين شمشير دو دم در دستان كه خواهد چرخيد و بر فرق كه فرود خواهد آمد خدا مي داند و بس .

محرم را به سوگ عزیزان از دست رفته می نشینیم ٬ محرم  را به ماتم سینه های غرقه بخون و دلهای خونین جگر .  مهر سکوت بر لب می نهیم و قطره قطره خونشان را از چشمان خـــشکیده مان اشک وار جاری می کنیم . دست هایم را به آسمان محرم  دراز خواهم کرد و از خالق آن آبی بی کران ٬ عاجزانه آرامش بخشیدن به قلبهای پر کینه ای که دست بر ماشه ی نفرت سینه های پر آرزو را نشانه رفته اند را دعا می کنم .  امیدوارم  سینه های مالامال از امید و آرزو که ایرانی آباد و آزاد و سرفراز را در دل می سازد و برای رسیدن به آرزوهایش مهر سکوت بر لب نهاده و پای در خیابان ٬ پر ز کینه و نفرت نگردد و قبل از آنکه سکوتشان  بشکند و چهره های  آرام سبزشان را سرخی خشم فراگیرد ٬ رویاهایشان را بهایی دهند و ارزوهایشان را جدی بگیرند تا لختی تن خسته و غرقه به خونشان  آرام گیرد .

اي سبزينه پوش من

 دريا بغض خسته

ای  بی شناسنامه

پایکوبان

برسنگفرش شسته از خون تو می رقصند

 فکری به سوگواري تو می جنبد

سزار در روياي پادشاهی

برگور تو می خندد  

 و تو

خفته

به نوازندگی تزویر او

چه زیبا به رقص آمده ای 

هاله هایی از نور

چتری از مشعل

قدیس های غسل کرده با آب زمزم

معصومیتی تفویض شده از ناکجا آباد

آرامش نوای نی لبک چوپان

در دستان گرگ

گوشهای دراز من ٬ چشمان نابینای تو

همه و همه

حماقت این گله را نشانه رفته است

 

روزي دروغ به حقيقت گفت: مــــيل داري با هم به دريـــا برويم و شنـــا کنيم؟ حقيقــت ساده لــوح پذيرفت و گول خورد. آن دو با هم به کنار ساحل رفتند، وقتي به ساحل رسيدند حقيقت لباسهايش را در آورد. دروغ حيلــــه گـــر لباسهاي او را پوشيد و رفت. از آن روز هميشه حقيقت عــــريان و زشت است، اما دروغ درلبــــــاس حقيقت با ظاهري آراسته نمايان مي شود

پی نوشت : این مطلب تکرای است

یکی از بهترین روش های مصون ماندن  در مقابل شیوع بیماری های واگیر دار ٬ مثل همین آنفلانزای خوکی ٬ استفاده از ماسک است٬ که میتواند شما را در مقابل ویروسهای پراکنده در هوا محافظت  کند . این روش پیشگری سالهاست رواج یافته و با توجه به موفقیت آمیز بودن این روش در جلوگیری از گسترش بیماریها ٬ از آن در زمینه های دیگر هم استفاده میشود و استفاده از ماسک کابردهای بیشماری پیدا کرده مثلا" در تجمعات اعتراضی برای جلوگیری از ویروس شناسایی و دوربین های عکاسی و فیلمبرداری استفاده از این روش الزامی شده است . تقریبا" هرکجا که احساس شود ممکن است هوا آلوده باشد یا کسی میخواهد هوا را آلوده کند یا خودش ماسک میزند یا ماسک را بر او می زنند .این فکر بکر که میتوان با بسته نگهداشتن دهان جلوی خیلی از چیزها رو گرفت باعث شده که دولت ها هم برای کم کردن مشکلات شان و هدایت مردم به صراط مستقیم از آن به نحو احسنت بهره ببرند و با بسته نگهداشتن ( فیلتر کردن ) دهان های گشاد و زبان های سبز صدای فریاد ها را در نطفه خفه کنند  البته این عمل تنها برای پیشگیری است٬ بلکه  بستن دهان سایتهای خبری در نهایت به نفع گوش هاست و از برهم خوردن خواب غفلت ما جلو گیری میکند . دستشان درد نکند . 

کاش فکری  به حال شامه های تیزی که بوی مطلب را در هوا میگیرند و چشمهای بصیرتی که ورای ابرو ٬ اشارتهای ابرو را در می یابند و انتن های حساسی که صدا را ورای امواج پرازیت می شنوند هم بکنند تا راحت تر جان بکنیم .

با تعاریف٬ قصه ها و احادیثی که از امام زمان (عج ) از دوران کودکی تاکنون شنیده ام و تصویری که از او در ذهنم نقش بسته ٬ همیشه وی را ابر مردی  میدیدم که ورای همه قدرتهاست و هیچ کس و هیچ چیزی در جهان وجود نخواهد داشت که بتواند در مقابل ردای عدالت گستر او کوچکترین مقاومتی بکند .  با قدرتی مافوق تصور بشر بر جهان حکومت عدل می گستراند و نسل بشر را از هزاران هزار سال سردرگمی نجات خواهد داد و وعده خداوند را برای حکومت مستضعفان بر کره زمین جامع عمل خواهد پوشاند .  چطور و چگونه اش را نمی دانم ٬ اما گفته اند که میتواند .

 امروز با دیدن هاله نور دیگری تصوراتم شاید نورانی تر شدند ٬ و شاید خاموش و تاریک . ................

در هیچ قصه ایی به یاد ندارم که قدرتی هر چند عظیم توانسته باشد بالای ید قدرت خداوند تولد و ظهور پیام آوری را به تاخیر انداخته باشد و اگر توانسته٬ باید به آن قصه و یا به راوی آن شک کرد .

پی نوشت :احمدی نژاد : سند داریم آمریکا می‌خواهد جلوی ظهور امام زمان را بگیرد

خاک وطن  ٬ خاک پذیرنده ایی که مردگانش را به خود نمی پذیرفت و تنها گور گهواره ها و شرمها بود ٬ به شخم مردمانی گرم زیر و رو شد و آن خاک سیاه سرنوشت شوم را باد با خود برد ٬ خاک بارور شد شهید و شهد و شاهد ٬ شهامت آفرید ٬تمام آرزوهای جهان را در نهالی به عشق رستن آزادگی در این خاک کاستند و انتظار و انتظار  تا شاید خون های ریخته شده در پای این نهال به بار نشیند  . اما انگار این خاک سمی است و سر شاخه های سبز را یارای رستن در آن نیست ٬ ای دریغ که خاک وطن فرسوده گشته و در خاک فرسوده جز فرعون هیچ چیز دیگری نمی روید . در خاک استبداد خیز امروز وطن مداحان و مجیزگویان درخت دیکتاتوری میکارند و فرعون پرورش میدهند و میوه تلخ تسلیم و حقارت را در بین مردمانش تقسیم می کنند .  

 

روز مرا می ترساند. خفاش ها در روز حمله می کنند،خورشیدی ظالم حکم فرماست

و ما هم نمادین و بی مفهوم جلو می رویم؛ با ادعای ِ شریعت خنجر می زنیم 

و از خیانت ِ دیگران فریاد می کشیم. خیابان هایی می سازیم بی هدف، 

جاده هایی تلخ و کویری، رویاها فراموش می شوند 

و حقایق، خاطرات ِ افسردگان خواهند بود. 

بگذار در آغوش بگیرم تو را، قلب ندارم، ولی لبریز از احساساتم...

شهر را با گزمه های آراسته به چوب و باطوم و گاز و گلوله آذین بسته اند .                         

در شهر شایعه ایی بر سر زبانهاست٬

میگویند:

گزمه ها قدیس شده اند ! یا  قدیسان گزمه !

فریاد مرگ ..... مرگ.......... آنقدر بلند بود ٬

که درست نشنیدم  . 

بزن بر طبل تو خالی کلماتمان ؛ بر هیبت پوشالی مترسکان باغ اندیشه مان ؛ که مغزشان خوراک کلاغان و کرکسان خیابان کناری شده است.

بزن بر هیبت دروغین انسانی انسانیتمان، بر نقاب گذاشته از صداقت و یکرنگی مان ؛ که آهسته و پیوسته در حال دریدنش می باشیم.

بزن بر چشمان ایمان ، تعصب و جهل مان که دیگر اینگونه ، مزوررانه، روزه مان را؛ با دزدیدن ،غذای یتیمان باز نکنیم.

بزن بر طبل بی عاری مان ؛ که مدعی جانشینی خدا بر روی زمین اش هستیم، و اینگونه اسفناک ،خدایمان را (نه بت مان را)-در پستوی صندوق خانه ی ذهن مان ، از ترس شرک وجودمان؛ مخفی ساخته ایم.

بزن بر آستان غرور و شعف مان، که شاید یادمان آید که روزگاری در این بیشه ؛ شیری نیرومند غرش می کرد

 

 رویا جان بادیدن این عکس بی اختیار به یاد شما افتادم به یاد مادر عزیزتان و به یاد روزهای از دست رفته تان در غربت ٬ یاد  رویاهای خودم در آن سالها و به یاد حباب لبخندی که بر چهره مان ترکید و بغضی شد  بی پایان در گلویمان ٬ یاد انگشتانی قطع شده ایی که در عکس بعلامت پیروزی بالاست ٬ یاد عزیزترین دوستانی که بر لوحه توبه نامه انگشت نزدند و عاشقانه طناب را بوسه زدند ٬ یاد بزدلیها و ترسها و.............. کاش آن روز در کنارت نبودم و شرم دیدن این عکس آنقدر آزارم نمی داد .

گاهی اوقات همه دوست دارند اما اونی که دوست داری دوست داشته باشه دوست نداره...

گاهی اوقات همه هستن اما اونی که دوست داشتی باشه نیست ...

گاهی اوقات همه تولدت رو بهت تبریک می گن اما اونی که از همه بیشتر دوست داشتی ازش تبریک بشنوی بهت تبریک نمیگه...

گاهی اوقات مجبوری بخندی اما ته دلت داری گریه می کنی...

گاهی اوقات با اینکه دوست داری جایی بری دوست(رفیق) نداری که جایی بری....

گاهی اوقات دلت تنگ میشه واسه همه دلتنگیها...

گاهی اوقات با اینکه اصلا وقت رفتن نیست زود وقت رفتن می رسه...

گاهی اوقات بی خداحافظی می ری چون دوست نداری خداحافظی کنی...

گاهی اوقات محتاج سلام نیستی اما اون سلامیکه دنبالش می گردی نیست ...

گاهی اوقات تلاش می کنی همه چیو فراموش کنی اما بازم می رسی به نقطه ی اول ...

 

اميد به فردا

اميد به تنفس هواي پشت حفاظ پنجره  بغض گره بسته اي ايست بر لبان  عصيانگر من و تو

و در فضاي فرهنگ وطن اين فرياد بي صدا اوج ميگيرد.

اين خروش بي كلام

فرياد تكان دهنده ايست كه از  سالهاي ديرين در سينه ي جوانان ما نطفه بسته

                                                             و اينك

مثل جوانه هاي نورس در بطن زمان ما ريشه مي دواند .  

عروسی خونين پايان يافت و داماد دروغين به حجله در آمد.
صندوق ها بر خود لرزيدند و ديوان در تاريکی رقصيدند.
قربانيان در کفن های سپيد به نظاره ايستادند و زندانيان با دست های بريده کف زدند
و جهانيان يک چشم خشم ويک چشم نفرت، داماد را بدرقه کردند.
چشم روزگار فاش گريست و خون از سر ايوان جمهوری گذشت.
شيطان خنديد و آنگاه ستاره ها خاموش شدند و فضيلت به خواب رفت.

عبدالکریم سروش

دمید آفتاب سبز سبز روئیدن

رسید فصل سبز  سبز قد کشیدن

              خندید و خندید

              غنچه در دیار گل

سبزه پوز خندی و مرگ در قهقهه

              عجب بزمی بود

شب و شعر و گل و بلبل همه حاضر

می نواختند سنفونی رویش را

                                    و میخواندند آواز عشق و بودن

             دست پا می زد

             نعره میکشید

             می گریست

سیاه می شد اندک اندک

گلوله ی برفی که طالعش امسال

در سر خندان آدمک برفی رقم خورده بود

و خوب میدانست که این عاقبت همه و همه ی دنیاست

 

 

بیانیه شماره ۱۱ میر حسین موسوی

اعلام تشکیل «راه سبز امید» برای استیفای حقوق ملت و راهکارهای

نه گانه برای برون رفت از بحران

ادامه مطلب

خداوند سه بار بر من خندید  ...

دفعه اول

زمانیکه می خواست مرا  به اوج برساند

درحالی که تمام دنیا سعی می کردند که مرا به زمین بزنند

دفعه دوم

زمانی  که می خواست مرا به زمین بزند

در حالی که تمام دنیا می خواستند مرا به اوج برسانند 

دفعه سوم

زمانی که دست و پا زدن بیهوده مرا میدید

که چه حقیرانه به آدمها و مقامها چنگ انداخته ام

 خدايا بندگانت را چه دشوار مي‌آزمايي؟ و چه شيرين راه‌هاي هدايتت را روي مجاهدانت مي‌گشايي! بار الها! اين شوکران، در کام ما شيرين‌تر از عسل است. عسل مصفايي که شفا و رحمت است. صبر مرهم زخم و دواي درد است. اينک صبر هم آغوش همسران چشم انتظار است. صبر لب بر لبان شبنم اشک، بر ترنم گلبرگ گونه‌هاي دخترکان جاي خالي بوسه بابا را پر مي‌کند و همنوا با زمزمه‌هاي دعاي پسران نداي غيرت و صلابت سر مي‌دهد. آري! قسم به آزادی  که پاک‌تر از آن نمي‌شناسم و زلال‌تر از آن سراغ ندارم، نصرت خدا با صابران است و رحمتش نوازشگر بندگان. وعده اوست که هر عسري را يسري است و در پي هر نقمتي، نعمتي. و «إنه لقسمٌ لو تَعلَمونَ عظيم!»

 

پیش از شما

به سان شما

بی شمارها

با تار عنکبوت نوشتند روی باد

کین دولت خجسته جاوید زنده باد

شفیعی کدکنی

روزي دروغ به حقيقت گفت: مــــيل داري با هم به دريـــا برويم و شنـــا کنيم؟ حقيقــت ساده لــوح پذيرفت و گول خورد. آن دو با هم به کنار ساحل رفتند، وقتي به ساحل رسيدند حقيقت لباسهايش را در آورد. دروغ حيلــــه گـــر لباسهاي او را پوشيد و رفت. از آن روز هميشه حقيقت عــــريان و زشت است، اما دروغ درلبــــــاس حقيقت با ظاهري آراسته نمايان مي شود

     

اميد به فردا

اميد به تنفس هواي پشت حفاظ پنجره  بغض گره بسته اي ايست بر لبان  عصيانگر من و تو

و در فضاي فرهنگ وطن اين فرياد بي صدا اوج ميگيرد.

اين خروش بي كلام

فرياد تكان دهنده ايست كه از  سالهاي ديرين در سينه ي جوانان ما نطفه بسته

                                                             و اينك

مثل جوانه هاي نورس در بطن زمان ما ريشه مي دواند .  

زمانی بود که مردم مهربان بودند

صداها نرم و دعوت کننده بود

زمانی بود که عشق کور بود

و دنیا یک ترانه بود

و ترانه اشتیاق برانگیز

و زمانی بود

که همه این برباد رفت

                                قسمتی از نمایشنامه ی بینوایان

پی نوشت : تا نگاهها تازه نشود، جهان کهنه پوست نمی اندازد و نو نمی شود.

«چشمها را باید شست، جور دیگر باید دید».

خورشيد،

زخم خورده، گسسته، گداخته،

مي رفت و اشك سرخش.

بر آب مي چكيد .

در بيشه زار دريا،

مي گشت ناپديد !

***

ديگر دلم به ماتم مرگش نمي تپبد !

بازيگران شعبده را مي شناختم !

فردا دوباره از دل امواج مي دميد !

من ،

خسته، زخم خورده، گسسته ...

در بيشه زار حسرت خود،

مي گداختم !

 

                                                                                                               فریدون مشیری